دو استکان رباعی

ادبي

احساس لطیف و عالی ام را کشتی!
نویسنده : علی مظفر - ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱٤
 

سلام:

در رفتن جان از بدن، گویند هرنوعی سخن

                        من خود به چشم خویشتن ،دیدم که "جانم" می رود

 

زندگی فوق العاده ، من عالی. روزگار، بر مُراد و خوشحالی و چه گلهای که چیده ام شادان. از گلستان خفته ی قالی. نکته ی آخری که باید گفت:جای تو در کنار من خالی...

می خندم تا دروغ را از نگاهم بخوانی و بدانی من نیز می توانم دروغگوی خوبی باشم.مثل خودت .

 

در آینــــــــــــه می گذارمت ، مجبـورم                                   

با خاطره می ســــــــــــپارمت، مجبورم

شرمنـــــــده وصال عاشقان ممکن نیست                                

هر چــــــند که دوست دارمت مجبـورم 

                     ***

آن روز هرآنچه را خودش خواست نوشت                   

ما را به جهنـــــــم و تو را هم به بهشـــت

تقصیر من و لب و دل و چشمــم چیست ؟                      

آن کرد گنــــه که رفت و گندم را کشت

                      ***

مجنــــــون کـــویر لـوت لیلــی ، امشب                                  

دارد به دو چشـــــم مست،میـــلی امشب

تمــرین تمام هر شبــــــش آغوش است                                

آغوش تو را همیشــــه ، خـیلی ....امشب

                      ***

ازکوچـــــــــه ی بن بست خبر می آید                                   

تا پنجــــــــــره ها به چشم تر می آیـد

خیر است ولی برای ما هـــردو که نیست!                     

از دســـــت و من و دلــم چه بر می آید !؟

                     ***

شد آینــــــه ها شــــــلوغ، باید برویم                                    

شد پنجــــــــــره ها دروغ ،باید برویم

هرچیــــــز که هست را بپندار که نیست                                 

دنیــــــــا شده کشک ودوغ باید برویم

                   ***

باران که ســــــــــرود شعر می بارم را                                   

فهمیـــــــــــــد دل شکسته ی زارم را

از قول دلم به چشــــــــم هایش برسان                                  

معنای قشنـــــــــــگ "دوستت دارم" را

                    ***

باران به دوچشمـــــــــان تــرش می آید                                  

حق است . هرآنچـــــه بر سرش می آید

از کوه به جنــــــگل زده . شیرین برخیز                                

فرهـــــــــــــاد صدای تبرش می آیــد

                  ***

احســــــــاس لطیف و عالی ام را کشتی                                   

دنیـــــــــــایِ خوشِ خیالی ام را کشتی

آنشــــــــب که دلم ،دعای باران می کرد                                 

دستـان کـــــــــویر خالی ام را کشـــتی

                 ***

نفریــــــن به تو و به مهربانیت ای مرد                                   

لعنـــــــت به کویر بی نشانیت ای مرد

دل را تو کجـــــــــا گرو نهادی ساده                          

تو خیــــــــر نبینی ازجوانیت ای مرد

                 ***

دیوانه شـــــدی که خاک کویش باشی

آییــــــــنه شدی که روبه رویش باشی

آیینــــــــه شکست وخاک را باد ببُِرد                         

حــــــــــالا باید ،در آرزویش باشــی

                   ***

گفتــــــــــند "وفا" نمی شــود پیدا کرد                         

گفتم که چـــــرا، نمـــی شود پیدا کرد؟

یک لحظــــــــــــه فقـــط باد" او" افتادم.                          

گفتم بخـــدا نمی شـــــــــــود پیدا کرد

                   ***

مجـــــــنون شده ام ولی جنــون می بینی                                   

یک تیشــــــــه  بجــا و بیستون می بینی

این بود دلـــــــم ، آنچه به دستت دادم ؟                                

حالا تو چه ؟ یک کاسه ی خون می بینی

                 ***

لــــــب روی لب سکوت بگذار ای مرد                                   

هق هـــق نکن وگریه ،  نگهدار ای مرد

دنیاســــــت همین ازهمه باید بکـشی                         

صد بار به تو گفــتم و « بردار» ای مرد

 

گریت ویکتور:

در دل دوستشان بداریم آنها که به زبان نفرینمان می کنند.

                **************************
رباعی طنز http://dastverchenagh.persianblog.ir

 

درود و بدرود

 

نقدم کنی به عقد نگاهت در آورم

ای چشم های سبز شمالی ،کویر را


 
comment نظرات ()
 
افسوس هواشناسی اعلام نکرد!
نویسنده : علی مظفر - ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٥
 

سلام:

زندگی همین است باید بپذیریمش.

زندگی همین است یکروز آبی و آفتابی  و عمری هم ابری و گرفته و بارانی

شاید چترهای سیاه را برای این روزها آفریده اند.

و ...

دریغ از این همه سادگی در سبک خراسانی ها ...

                      ***

ای صبر بیا ،که بی قـــرارم خـیلی

ای ابر بیا ،که گــــریه دارم خیلی

ای قبر، فقط مرا در آغوش بـکش

چون، تابع جبر بی شـــمارم خیلی

                     ***

وقتی نه امیدِ صبـــــح فردا داریم

نه پنجره ای رو بهِ تمـــاشا داریم

ای مرگ، چـرا نشســـته و بیکاری

وقتی نه دل خوشـــی ز دنیا داریم

                    ***

چشمش، نظری به کوچه و بام نکرد

دستی نتکاند و قلبــــی آرام نـکرد

بدجور گرفته او دلش ، بارانی است  

افسوس هواشـــــناسی اعلام نکرد

 

فراموش نکنیم که گریت ویکتور گفته:

برای آنانی که تا قیامت دوستمان دارند تا قیامت خوشبختی آرزو خواهیم کرد .

نقدم کنی به عقد نگاهت در آورم

ای چشم های سبز شمالی کویر را


 
comment نظرات ()
 
فریاد به دوزخ و بهشتم برسد !
نویسنده : علی مظفر - ساعت ۱:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢۳
 

 سلام

دعای بارانمان مستجاب  خواهد شد اگر چتری همراه خود به دشت عطش ببریم ...

                             ***

 

جنگید مـدام با دل مســـــــــت خودش

با آینه ی خیال پیوســـــــــــت خودش

بی آنکه کســــــی بفهمد او را چه شده

مردی که دلش گرفته از دست خودش     

                    ***

از آینــــه ها غبــــــــار بر می خیزد                 

از پنجره شام تار بر مـی خیــــــزد

از چوب درخت تاک تزئینی مــــان  

فریـــــــاد طناب دار بر می خیزد

                ***

لبریــــــــز تنفر است هر پنجره ای                    

از آینه دلخـــــور است هر پنجره ای

باران که به شیشه می خورد می فهمیم           

بد جــور دلش پر است هر پنجره ای

           ***

باران نگاه تا به خشتــــــــــم برسد                  

فریــــــاد به دوزخ و بهشتم برسد

من منتـــــظرم که  مرگ نارو نزند                       

روزی کــه قــطار سرنوشتم برسد

که گریت ویکتور گفته :

«اگر این طرف جهان برگی بر زمین بیفتد آن طرف جهان احساسش خواهد کرد.»

نقدم کنی به عقد نگاهت در آورم

ای چشم های سبز شمالی کویر را

 رباعی طنز http://dastverchenagh.persianblog.ir

 

فروتنانه سپاس  

 

 


 
comment نظرات ()
 
آماده ی بارش تو هستم ای چشم
نویسنده : علی مظفر - ساعت ۳:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱٦
 

سلام:

    روزگارتان به لبخند امید سازگار و دلتان به وصال معشوق امیدوار و دستهای اندیشه یتان به تأمل و تحمل قریب حضرت پروردگار.

شادمانی پیشه کنیم که بقول شکسپیر:

من نمی توانم منتظر مرگ شوم او منتظر من خواهد شد با شادمانی

فتوای نماز ، با تیمـــــــــم ندهیــــــــم

بر خسته دلان، شوق تلاطــــــــم ندهیم

وقتی که هوای شهر دلها ابــــــــریســت

در آینه، سنگ دست مـــــــــردم ندهیم

                        ***

خونین شده دل ،دو چشم پرخون خاموش

شد میکده بسته عشــــــق اکنون خاموش

مطرب منــواز چنـــــــــــــگ، تا می بینی

سرشانه ی بیــدهای مجنـــــــون خاموش

                       ***

سرمســــتِ گــزارش تو هستــم ای چشم

دلخـــــوش به سفارشِ تو هستم ای چشم

دستـــــان قنوت خالی ام شرمنــــده است

آماده یِ بارشِ تو هستــم ای چشــــــــم

                         ***

با چند رباعی طنز آماده پذیرایی از لبان سرشار از لبخند شیرین دهنان خواهم بود.

http://dastverchenagh.persianblog.ir

 

فروتنانه سپاس  


 
comment نظرات ()
 
آن روز که آب آبروریزی کرد
نویسنده : علی مظفر - ساعت ٢:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢٩
 

سلام:

لااقل اگر دین ندارید آزاده باشید

(سرور‌آزادگان جهان حسین بن علی بی ابی طالب)

                ***

جزخنجر و تیر و نیزه وداس نبود                    

در مردم کوفه عشق واحساس نبود

آن روز که آب آبرو ریزی کرد                                   

لب تشنه تر از دو چشم عباس نبود

                ***

با یک دو پیاله آب از چشمه گذشت                 

آشفته دل و خراب از چشمه گذشت 

می گفت که خواب تشنگان را دیده است                     

بیچاره چه با شتاب از چشمه گذشت

                ***

سردار  شعور و شادمانی است حسین               

محبوب زمین وآسمانی است حسین

مستانِ به اشک و مشک غافل نشوید                            

پیغمبر غمها به خدا نیست حسین

           ***

دل چرکی هر دوات را درک کنیم                   

شب پنجره های مات را درک کنیم

این آب کدر نخواست شرمنده شود                

باید من و تو فرات را درک کنیم

  ***

گویند که مرد خسته می فهمد آب                   

در چشمه ، سبو شکسته می فهمد آب

از دشت عطش ، عبور کن می فهمی                 

لبهای تناس بسته می فهمد آب

 *** 

دلها شده بی تاب ، ابا عبدالله                            

تا معرکه بشتاب ، ابا عبدالله

این چشمه ی اشک است به یاد لب تو              

تقدیم شما آب، ابا عبدالله

              ***

جمعی که به ما از عاشقی غم دادند                   

جای گل و خنده ، اشک و شبنم دادند

نیم کاسه به روی کاسه انداخته اند                   

وارونه به ما درس محرم دادند

 

همیشه اشکها را می شود پنهان کرد .همیشه دردها را می شود پنهان کرد.همیشه سکوت را می شود پنهان کرد.

یا ابا عبدالله (ع)شیعیانت را در یاب که گاه بیراهه را راه و گاه چاه را مقر  و گاه مقر را مفر و گاه مفر را نهایت آرزو می دانند.

یا اباعبدالله به شیعیانت بیاموز که تشنگی به مرگ نمی انجامد. ومرگ نهایت انسان نیست .

یا اباعبدالله (ع) به شیعیانت حالی کن که حسینی بودن  ده روز محرم نیست و بنا به فرموده ی خمینی کبیر(ره) ما هرچه داریم از محرم و صفر است.

 

شهادت معلم ایثار و جسارت و شهادت  و آزادگی  را بر حسینیان و راستین اندیشانِ پندار وگ فتار و کردارنیک تسلیت می گویم.


 
comment نظرات ()
 
هرکس به ولایت علی(ع) می نازد...
نویسنده : علی مظفر - ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢٢
 

سلام

دماوندم ، تو را هم که  مه گرفته ...

خدا کند که باران ببارد و دوباره ببینمت

یادش بخیر ملک الشعرا بهار را که فریاد می کشید:

ای سرو سپید پای در بند                      ای قله گیتی ای دماوند...

 

آهسته پلنگ می کشد روی درخت

تا ماهِ قشنگ می کشد روی درخت

یک لحظه بعد تا بخود می آید

فی الفور تفنگ می کشد روی درخت(1)

(1) درزبان فولکوریک داریم که پلنگ شباهنگام با دیدن ماه عاشق می شود.

سر را که گذاشت روی دیوارِ دلم

گفتم که تمام شد دگر کارِ دلم

بیچاره دو چشمم آبروریزی کرد

هنگام سفر،خدا نگهدارِ دلم

              ***

تا آینه ، سنگ و آجرش را برداشت

از پنجره چشم دلخورش را برداشت

مردی که دلش گرفته بود از همه چیز

ناچار تفنگ سرپُرش را برداشت

               ***

درکوچه اگر کشیده ام چاقو را

آشفته نموده خرمن گیسو را

حالا که خبر دار شده مجبورم

یا اینکه خودم را بکشم یا او را

               ***

حوا صفتان به سیب و گندم سرمست

عشاق به شور و شوق مردم سرمست

هرکس به ولایت علی (ع) می نازد

با جام غدیر بر سر خم سرمست

گل طبیعی نیستی مصنوعی باش

نقدم کنی به عقد نگاهت در آورم

ای چشم های سبز شمالی . کویر را

 http://dastverchenagh.persianblog.ir


 
comment نظرات ()
 
از یک دو سه استکان جلوتر نروی !
نویسنده : علی مظفر - ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٩/۱۱
 

سلام:

چقدر هوای ابری این روزها را دوست دارم مطمئن شده ام که ؛کسی آن بالا هوادار من است

                  ***

عاشق که شوی قرار را می فهمی

هر ثانیه انتظار را می فهمی

چون برگ که بی جاذبه جان می بازد

پاییز فقط بهار را می فهمی

                   ***

آنان که به خونین جگری می میرند

درمیکده با در به دری می میرند

از یک دو سه استکان جلوتری نروی

مستان همه در بی خبری می میرند

                   ***

تا بت شکنی کرد هیاهو با عشق

شد دست ودل زبان حق رو با عشق

در موسم عاشقی که جان جایز شد

گفتند گلو، به شرط چاقو با عشق

                   ***

نمی دانم چرا این روزها کلاغ های تهران قار قار یا غار غار نمی کنند و تعدادشان هم کم شده

نمی دانم!

 


 
comment نظرات ()
 
بدجور قلم کشیده چشمانش را
نویسنده : علی مظفر - ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٩/۱
 

سلام

روز و روزگارتان

حرفی برایم نمانده جزاینکه بگویم برای هم گاهی دعا کنیم

               ***

دریاچه غم کشیده چشمانش را

یا رنک ستم کشیده چشمانش را

یارا بخدا،خدا به ما رحم کند

بدجور قلم کشیده چشمانش را

              ***

بغضی که گرفته آسمان را بی تو

سرمست نکرده ناودان را بی تو

امشب به سلامتی دلم غم دارد

برهم بزنم دو استکان را بی تو

            ***

چون کهنه کتاب بی مرورم ای عشق                

چون آینه های بی عبورم ای عشق

از قول دلم به چشمهایش برسان                                 

دیریست که غم خورده به تورم ای عشق

                 ***

راستی تایادم نرفته

اگر پا به خیابان گذاشتید خدانعمتی را از شما دریغ نکرده شما نیز به دیگران ارزانی بدارید.«لبخند»

 

 


 
comment نظرات ()